Weergegeven resultaten: 1 t/m 1 van 1
  1. #1
    Geregistreerd
    15 februari 2013
    Last Online
    Vandaag @ 04:47
    Locatie
    Twente
    Berichten
    7.133
    Discussies
    233
    Thanks
    21.443
    Thanked
    6.262 in 2.987 posts

    Standaard Bevrijdingsdag - Oorlogsherinneringen

    Niet de mijne natuurlijk, maar die van mijn grootouders. Maar wel met mijn staartje…

    Onder de rook van Hengelo

    Mijn opa bracht om te ontkomen aan de Arbeitseinsatz na het ontvangen van zijn oproep een aanzienlijk deel van de latere oorlogsjaren door in een ruimte achter het orgel in de kerk. De kerk waarvan hij tot zijn “verdwijning” koster was. De kerk waarvan mijn oma kosteres was en toen ineens kosteres werd. Want ja, de vrouw van een koster is een kosteres, een vrouw die het kostersambt vervult eveneens.

    Dat maakte het natuurlijk eenvoudiger om mijn opa te bezoeken en te verzorgen, ware het niet, dat de bezetter natuurlijk wel een vermoeden zou kunnen hebben. En daarom werd mijn oma regelmatig gecontroleerd als ze met haar schoonmaakspullen naar het schuin tegenover gelegen kerkgebouw ging. Daarin vervoerde ze inderdaad normaliter de proviand en andere zaken die ze voor mijn opa meenam. En ook de kerk zelf werd een enkele keer geheel doorzocht.

    Maar nooit is mijn oma betrapt of mijn opa gevonden tijdens een doorzoeking van de schoonmaakspullen of de kerk. Want vanaf de eerste keer dat mijn oma een schriftelijke waarschuwing in het schuurtje naast de poort thuis vond in de bovenste van het stapeltje emmers, dat ze de volgende ochtend gecontroleerd zou worden en dat ook zo bleek te zijn, nam ze de waarschuwingen serieus. Die zijn altijd blijven komen, zolang mijn opa ondergedoken zat. Mijn oma en opa hebben nooit geweten wie op die manier hen gespaard heeft. Ook mijn vader en de andere kinderen hebben na de oorlog nog wel pogingen gedaan het te achterhalen.

    De carrière-NSBer die toch een goed hart werd toegedacht een paar huizen verderop? De diaken over wie het gerucht ging dat hij, ondanks zijn goede positie binnen de politie en aanzien bij de Duitsers, heimelijk het plaatselijke verzet steunde? Één van de drie Duitse soldaten die regelmatig ter kerke gingen, van wie die ene in het begin van hun legering hier wel eens met mijn opa over muziek aan de praat geraakt was en later ook wel eens het kerkorgel bespeelde? Geen idee, iemand heeft die briefjes geschreven en voor mijn oma verstopt, maar het zal eeuwig een raadsel blijven wie dat was.

    Reggedal

    Mijn opa sprak het woord altijd smalend uit: “Verzetshelden” want “Want wie hier in de buurt ‘verzetsheld’ genoemd wilde worden, kwam pas na Dolle Dinsdag tegen de Duitsers in het geweer”. Volgens hem had eigenlijk bijna niemand in de driehoek Enter-Wierden-Ypelo noemenswaardige problemen ondervonden gedurende de oorlogsjaren. Dat had zeker ook te maken met de samenstelling van de bezettingsmacht in met name de latere oorlogsjaren. Jonge boerenzonen uit de net over de grens bij Enschede, Oldenzaal en Coevorden gelegen regio(‘s). Weliswaar is het Grenzplatt daar aan beide kanten van de grens toen gesproken afwijkend van het Twents rond het Reggedal, maar de overeenstemming nog steeds zo groot, dat mijn opa en oma zich prima konden onderhouden met “dee jeungskes” toen er op Duits bevel een aantal van die jonge soldaten bij hen ingekwartierd werden.

    En hoewel de hongerwinter volgens mijn opa op het Twentse platteland slechts “kansen schiep” voor veel boeren in plaats van gebrek aan voedsel veroorzaakte, zeiden mijn opa en oma beiden dat de inkwartiering van de Duitse soldaten bijdroeg aan ander, afwisselender en beter eten op tafel dan anderen hadden. Er “verdwenen” wel eens restjes niet in de prullenbak, maar nooit vroegen de soldaten ernaar. Nooit, maar dan ook nooit gaven de soldaten überhaupt blijk ervan ook maar het geringste vermoeden te hebben, dat ze niet de enige medebewoners waren. De onderduikers die zich in de loze ruimtes tussen boekenkasten en hoog plafond ophielden, die de scheiding tussen voor- en achterkamer vormde, leken niet te bestaan, behalve als de Duitsers op patrouille gingen en de onderduikers door mijn opa en oma verzorgd werden.

    Het was niet eens zo lang voordat de soldaten, inmiddels toch steeds banger voor oprukkende geallieerden, het hazepad kozen om terug te keren naar het Aamsveen, de Grafschaft en de Niedergrafschaft, dat de oudste van hen zich bij mijn opa en oma wilde bedanken namens hen allemaal. Ze zaten allemaal samen in de achterkamer. En toen zei hij: “Jullie hebben het ons nooit moeilijk gemaakt. Jullie hebben altijd geloofd en gesnapt dat het van ons ook niet had gehoeven. Maar we hebben het jullie ook nooit moeilijk gemaakt, en zij - met een hoofdknikje naar de ruimte boven de boekenkasten - ons allemaal niet.” “Ik hoop dat jullie voor ons zullen bidden, dat zullen we ook voor jullie doen, en voor hen. Eigenlijk zouden we hen wel een keer willen zien, voor we over een poosje terug naar huis gaan, en hen alle goeds wensen.” De resterende weken tot april 1945 werden relatief nog ontspannener doorgebracht in het huis van mijn opa en oma, de onderduikers en mijn opa en oma wensten de Duitse jongens die hen nooit verraden hadden alles wat wenselijk is, toen deze zich tijdig richting de andere kant van de grens begaven.

    Allen overleefden de oorlog. Door een wonderlijk toeval leerden mijn neef - ook één van de kleinkinderen van mijn opa en oma - en ik eind jaren ‘90 op een feest in Suddendorf een oude Duitser kennen die in de loop van onze gesprekken gedurende die avond één van uitgerekend die Duitse jonge soldaten bleek te zijn geweest. Een hele bijzondere en emotionele avond. Daarom weten we dat dus niet alleen de ondergedoken familie D. en mijn opa en oma, maar ook hij en zijn kameraden de oorlog overleefd hadden. Mijn oma was helaas een aantal jaren na mijn opa kort voor deze ontmoeting overleden, maar we hadden het haar graag verteld. Dat we Werner hadden gesproken…
    "Sex is the most fun you can have without laughing."
    - Woody Allen

  2. Onderstaande 12 leden hebben Wentelt Eefje bedankt voor deze bijdrage:

    Agronymus1 ( 6 mei 2023),Badslippers ( 5 mei 2023),Big30 ( 5 mei 2023),Bluebear ( 5 mei 2023),Brad Clitt ( 5 mei 2023),bwanabeer ( 5 mei 2023),Manbijtkat ( 5 mei 2023),Partycrasher ( 5 mei 2023),pret ( 5 mei 2023),Siberische tijger ( 5 mei 2023),Snor ( 6 mei 2023),yylover ( 5 mei 2023)

 

 

Regels voor berichten

  • Je mag geen nieuwe discussies starten
  • Je mag niet reageren op berichten
  • Je mag geen bijlagen versturen
  • Je mag niet je berichten bewerken
  •  
Forumsoftware: vBulletin®, versie 4.2.2
Copyright ©2000 - 2024, Jelsoft Enterprises Ltd.
Image resizer by SevenSkins
Copyright © 2005 - 2017, IJsberenforum
Alle tijden zijn GMT +1. Het is nu 06:26.