Bron : AD.nl



ROTTERDAM - Na meer dan vijftien jaar swingen hebben Ron Maas en zijn vrouw Natasja Bakker (beiden bijna 50) een boek geschreven over hun stijl van leven. Een boek over partnerruil, want dat is het soort ’swingen’ waaraan deze Rotterdammers zich één à twee keer per maand overgeven. In parenclubs, op swingparty’s en privéfeesten.

„Wij doen het vanwege de spanning, niet omdat we iets bij elkaar tekort komen. Het is bijzondere erotiek op een apart level, waarbij we leuke mensen leren kennen,’’ zegt Bakker. „Het streelt je ego. Het is leuk als mensen je lekker vinden,’’ aldus Maas.

Swingen is, zo benadrukt het duo keer op keer, géén overspel. „Swingen versterkt onze onderlinge band. Dit doe je sámen. Een stel gaat naar een feest, eet en drinkt daar wat, bouwt een prettig sfeertje en vrijt dan eventueel met anderen.’’

Enig uithoudingsvermogen is gewenst. „Een feest duurt zes tot zeven uur. Ongeveer de helft van de tijd gaat op aan seks. Er wordt veel geëxperimenteerd. Met hulpmiddelen, met technieken.’’

Het boek ’Swingen, een lifestyle’ is een soort handleiding voor startende partnerruilers en mensen die erover denken om te gaan swingen. „Mensen laten zich in het begin overdonderen. Net als bij een eerste vriendje of vriendinnetje,’’ zegt Bakker. „Ze weten niet wat ze wel en niet kunnen zeggen. Het is allemaal enorm spannend.’’

Maas schreef het grootste deel van het boek. Hij wil aantonen dat swingen niet (alleen) iets is voor getatoeëerde lieden aan wie de beschaving voorbij is getrokken. „Het gros bestaat uit onderlegde mensen. Middenklasse, ondernemers net als wij.’’

Zijn eega voorzag het boek van het vrouwelijk gezichtspunt. Want het verschil tussen de seksen is tamelijk evident. „Als je hier in Hotel New York begint over partnerruil, zegt driekwart van de mannelijke gasten ’tuurlijk, doen we’. Voor vrouwen is het een grotere stap. Mannen scheiden het fysieke en emotionele van seks makkelijker,’’ aldus Maas.

„Maar als je in het hart kijkt van de dames hier, dan denk ik dat eenzelfde percentage ook wel zou willen swingen. Ze zijn alleen anders opgevoed waardoor ze zoiets niet snel uitspreken.’’

In ’Swingen, een lifestyle’ zet het auteurspaar een aantal tips en aanbevelingen op een rij. Zo drukt Maas de heren op het hart vooral zonder stoppelbaard naar een club of feest te komen. Vrouwen hebben volgens haar geen behoefte aan een ’gezichtsmassage’ aan het begin van de avond. ,,Ik zeg altijd: als ik er aan het eind niet meer uitzie en de tel kwijt ben, dan was het een goed feestje. Maar aan het begin zit alles perfect en dat willen we zo lang mogelijk zo houden!’’

Andere vragen die worden beantwoord: wat te doen bij jaloezie, maakt het uiterlijk veel uit en hoe leg je contact als je in een parenclub bent.

Het echtpaar erkent dat er nog altijd een taboe ligt op swingen. Ze hebben het boek niet voor niks onder pseudoniem geschreven. Bakker: „Negen op de tien stellen doet het volstrekt anoniem.’’

Maas: „Het heeft ook geen zin om op kantoor te roepen dat je in het weekeinde met vier vrouwen hebt gewipt. De mannen geloven je niet en vrouwen appreciëren het waarschijnlijk niet.’’